واژگان,اصطلاحات و کلمات کلیدی روانشناسی پرورشی

	معادل فارسی	تعریف	واژه لاتین
	پرورش	جریانی منظم و مستمر که هدف آن هدایت رشد جسمانی و روانی و هدایت رشد همه جانبه شخصیت فرد در جهت فعالیت بشری و هنجارهای جامعه است.	education
	سبک یادگیری	چگونگی یادگیری یادگیرندگان و در واقع راه‌های شخصی که افراد در جریان یادگیری ، اطلاعات و مفاهیم را پردازش می‌کنند.	learning style
	هدف‌های آموزشی	مواردی که انتظار می‌رود دانش‌آموز پس از پایان دوره آموزشی قارد به انجام آن باشد.	education goals
	هدف‌های فرایندی	کوشش‌هایی که یادگیرنده برای رسیدن به هدف‌های تولیدی انجام می‌دهد.	process
	هدف‌های تولیدی	کوشش‌های یادگیرنده برای رسیدن به هدف‌های فرایندی ، هدف‌های تولیدی را به بار می‌آورد.	product
	روش آزمایشی	معتبرترین نوع پژوهش در زمینه آموزش و یادگیری می‌باشد.	experiment
	الگوی عمومی آموزش	معرف فعالیت‌های اصلی معلم در تدارک و کاربست فعالیت‌های آموزشی.	General Teaching Model
	شناخت	کسب آگاهی و یاد گرفتن.	Cognition
	فراشناخت	آگاهی از نحوه آگاهی یافتن و یا یادگرفتن یادگیری.	metacognition
	متغیر پیش بین	متغیری که از روی آن متغیر ملاک را پیش‌بینی می‌کنند.	predictive
	متغیر ملاک	متغیری که مورد پیش‌بینی‌ها واقع می‌شود.	Criterion
	ارزشیابی آغازین	ارزشیابی مورد استفاده پیش از آموزش را گویند.	preassment
	ارزشیابی تکوینی	ارزشیابی مورد استفاده حین آموزش را گویند.	formative evaluation
	ارزشیابی تراکمی	ارزشیابی مورد استفاده در پایان آموزش را گویند.	summative evalation
	هوش	توانایی حل مسئله و پرداختن به مسائل انتزاعی.	intelligence
	درماندگی آموخته شده	به حالت یادگیرندگانی گفته می‌شود که کوشش را با یادگیری مرتبط نمی‌دانند.	learned helplessness
	سبک یادگیری عاطفی	در برگیرنده شخصیت و ویژگی‌های هیجانی یادگیرنده مثل پشتکار ، تنها یا گروهی کار کردن.	affective learning style
	سبک یادگیری شناختی	در بر گیرنده ادراک ، به خاطر سپاری ، اندیشیدن و حل مسئله از طرف فرد.	cognitive learning style
	سبک یادگیری فیزیولوژی	در برگیرنده فرد به محیط فیزیک موثر بر یادگیری فرد.	physiological learning style
	رفتار ورودی	موقعیتی که یادگیرنده در آغاز آموزش قرار دارد، رفتار ورودی او را مشخص می‌کند.	(behavior(entering (entry
	تحلیل تکلیف	تعیین مهارت‌ها ، دانش‌ها و اطلاعات سطح پایین که یادگیرنده باید در اختیار داشته باشد، تا به هدف آموزش تازه دست یابد.	task analysis
	یادگیری موقعیتی	اعتقاد به اینکه دانش و شناخت وابسته به موقعیت و مقاصد و تکالیفی است که در آنها به کار می‌رود.	situated learning
	تکالیف اصیل	منظور موقعیت‌های عینی و عملی زندگی است.	authentic tasks
	نظریه سازندگی یادگیری	اعتقاد به اینکه یادگیرندگان بر اساس تجارب شخصی دانش را می‌سازند.	constructvism
	یادگیری معنادار	یادگیری معنادار از راه ایجاد ارتباط بین مطالب تازه و مطالب قبلا آموخته شده ایجاد می‌شود.	meaningful learning
	آموزش اکتشافی	در این نوع آموزش دانش آموز وادار می‌شود تا خودش به کشف و ساختن دانش بپردازد.	discovery learning
	سرعت ادراکی	سرعت یادگیرندگان به تکالیف شناختی را گویند.	cognitive tempo
	ساخت	عبارت است از ساختمان ذهن یا اندیشه‌های فرد.	structure
	عملیات ذهنی	ساخت‌های شناختی بالاتر را معمولا عملیات ذهنی گویند.	operations
	طرحواره	به ساخت‌های شناختی دوره کودکی طرحواره گفته می‌شود.	schema
	حافظه روندی	حافظه مربوط به چگونگی انجام امور به ویژه فعالیت‌های فیزیکی و جسمانی را گویند.	procedural memory
	حافظه معنایی	ذخیره شدن معانی حافظه معانی را تشکیل می‌دهد.	semantic memory
	یادگیری	ایجاد تغییر نسبتا پایدار در رفتار یا توان رفتاری که حاصل تجربه است.	learning
	توان رفتاری	توان رفتاری حاکی از آن است که یادگیری در یادگیرنده نوعی توانایی ایجاد می‌کند که تغییر حاصل تغییر در توانایی‌های اوست، نه صرفا تغییر در رفتار ظاهری.	behavioral potentiality
	آموزش	فعالیتی که به آسان سازی یادگیری از سوی معلم منجر می‌شود.	instruction
	سنجش	وقتی در اندازه گیری به جای آزمودن یا علاوه بر آن از وسایل دیگری استفاده شود به آن سنجش گویند.	assessment
	ارزشیابی هنجاری	ارزشیابی که ملاک آن نوعی هنجار گروهی و نسبی است نه ملاک مطلق از پیش تعیین شده.	mormative evalution
	کارآموزی	گسترش نگرش ، دانش ، مهارت و الگوی رفتاری مورد نیاز برای انجام مناسب یک تکلیف یا شغل معین.	training
	تقویت کننده نخستین	تقویت کننده مثبتی که نیازهای فیزیولوژیک را برطرف می‌کند و ذاتا اثر تقویتی دارد.	primary reinforcer
	تقویت کننده شرطی	تقویت کننده‌ای که ذاتا اثر تقویت کنندگی ندارند، بلکه در اثر مجاورت با تقویت کننده‌های نخستین خاصیت تقویتی پیدا می‌کند.	conditioned reinforice
	تقویت‌ کننده اجتماعی	تقویت کننده‌ای که بوسیله دیگران و در یک موقعیت اجتماعی به فرد داده می‌شود.	social reinforcer

 

منبع:دانشنامه